A- A A+

Norki dziko żyjące w Polsce

Obecność norki w Polsce w środowisku naturalnym

Norka amerykańska pojawiła się w Polsce w efekcie migracji z zachodnich części byłego Związku Radzieckiego. Została tam ona świadomie i celowo wypuszczona do środowiska w latach 30-tych XX wieku. Zwierzę to, migrując na zachód, stopniowo zajmowało kolejne obszary naszego kraju i stało się trwałym elementem krajobrazu. Zajęła ona w ten sposób niszę ekologiczną opróżnioną w wyniku wyginięcia rodzimej norki europejskiej.

Jest to dziś gatunek o ustabilizowanym statusie, trwale obecny w środowisku. Nie ma wyników badań wskazujących, że obecność norek w środowisku przyczyniła się do gwałtownego spadku populacji jakiegoś rodzimego gatunku ich potencjalnych ofiar (ptaków, ssaków, ryb, skorupiaków…), czy zagrożenia siedlisk naturalnych. Jest to bowiem drapieżnik oportunistyczny, stąd jego ofiarami padają przede wszystkim najsłabsze, chore osobniki, czyli gatunek ten pełni wręcz rolę czynnika sanitarnego, wzmacniającego populacje swoich ofiar.

Taki obraz obecności norek w środowisku, jako gatunku trwale w tym środowisku obecnego, jest przedstawiony również w literaturze. Specjaliści zajmujący się obecnością ssaków w środowisku przyrodniczym Polski uznają, że norki są obecne w środowisku i że jest to trwała, stabilna populacja, która nawet w sytuacji gwałtownego spadku pogłowia powróci do poprzedniej liczebności.