A- A A+

Fermowe zwierzęta futerkowe

Wpływ hodowli norek i innych zwierząt futerkowych na gospodarkę, sytuację ekonomiczną obywateli i na budżet państwa

1. Podmioty na które oddziałuje dział specjalny – hodowla norek i innych zwierząt futerkowych

Daje zatrudnienie właścicielom ferm zwierząt futerkowych i ich rodzinom, pracownikom najemnych pracy), wytwórcom sprzętu fermowego, producentom produktów leczniczych, rolnikom produkującym zboże, właścicielom zakładów przetwórstwa mięsnego i rybnego i ich pracownikom, lekarzom weterynarii.

2. Wpływ przedsięwzięć dział specjalny – hodowla norek i innych zwierząt futerkowych na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie przedsiębiorstw.

Hodowla i chów zwierząt futerkowych w Polsce jest jednym z najlepiej zorganizowanych działów rolnictwa. Polska jest obecnie DRUGIM w Europie producentem skór zwierząt futerkowych sprzedając w 2014 roku około 10 000 000 skór głównie norek. Konkuruje w tej branży z Danią, Holandią, Finlandią. Bardzo zainteresowane tą dziedziną produkcji są Rosja, Chiny (produkcja ok 70 mln skór) i inne azjatyckie kraje. Polscy hodowcy w ciągu kilkunastu lat osiągnęli bardzo wysoką pozycję na światowym rynku futrzarskim dzięki swojej przedsiębiorczości, wysoką zdolnością w podejmowaniu ryzyka, wysoką jakością skór, inwestując setki milionów złotych w produkcję. Ok. 100% polskich skór sprzedawanych jest przez domy aukcyjne w Helsinkach, Kopenhadze, Seatle i Toronto.

Ograniczanie hodowli zwierząt futerkowych w Polsce spowoduje wzrost liczby hodowanych tych zwierząt w Danii , innych krajach skandynawskich, krajach nadbałtyckich i Rosji. Hodowla przeniesie się do Chin, gdzie nie są respektowane jakiekolwiek przepisy dotyczące dobrostanu zwierząt hodowlanych. Przeciwnicy hodowli zwierząt futerkowych powinni rozważyć, czy lepiej hodować je w dobrych warunkach w Polsce i Europie, czy też w innych krajach, w których nie ma nadzoru nad dobrostanem zwierząt.

Fermy zwierząt futerkowych to zakłady zagospodarowania (wysoko wydajnej utylizacji) - w ciągu roku około 400 000 ton produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego pozyskiwanych z zakładów przetwórstwa mięsnego, mleczarskiego i rybnego, ferm drobiowych (kat.2 i 3) niezdatnych lub nie przeznaczonych do spożycia przez ludziZagospodarowanie tych produktów poprzez ich utylizację przemysłową jest bardzo kosztowne i energochłonne, szkodzące naturalnemu środowisku.

3. Rynek pracy.

Pracę na polskich fermach otrzymuje bezpośrednio i pośrednio ok. 50 000 ludzi. Fermy zwierząt futerkowych dają zatrudnienie mieszkańcom terenów wiejskich w rejonach Polski o bezrobociu strukturalnym – pracownikom byłych PGR. Na fermach znajdują zajęcie osoby bez przygotowania zawodowego, wiele kobiet, które dotychczas nie podejmowały pracy najemnej. Wiemy jak trudno jest o miejsca pracy w warunkach wiejskich. Zwierzęta futerkowe hodowane są w Polsce od ponad 80 lat. Jest to produkcja przekazywana z pokolenia na pokolenie, często jest to praca dla wszystkich członków rodziny, która stanowi dla nich jedyne źródło utrzymania. Są to często pasjonaci swojego zawodu, którzy przetrwali lata prosperity ale i załamania opłacalności chowu zwierząt futerkowych i produkcji skór. Poprzez likwidację ferm wyrządzono by tym ludziom olbrzymią krzywdę, likwidując im, często budowany przez kilkadziesiąt lat warsztat pracy.

W miesiącach wiosny, jesieni i zimy na fermach zwierząt futerkowych zatrudniani są pracownicy sezonowi do prac związanych z rozrodem, opieką nad przychówkiem, pozyskiwaniem i obróbką skór. W tym czasie nie są prowadzone prace polowe, i takie zatrudnienie staje się źródłem dodatkowych zarobków dla miejscowej ludności. Ich siła nabywcza pośrednio wpływa na tworzenie się nowych miejsc pracy w lokalnych usługach i handlu, gdzie wydawane są pieniądze pozyskane w wyniku zatrudnienia.

Fermy najczęściej lokalizowane są na słabych glebach, na których produkcja roślinna jest nieopłacalna.

4. Wpływ przedsięwzięć na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego.

Roczne przychody polskich hodowców z hodowli zwierząt futerkowych wynoszą około 400 000 000 € (400 milionów euro), przy czym około 100% to eksport poprzez domy aukcyjne do Chin, Rosji, USA i innych krajów. Surowe skóry z norek, lisów, jenotów i szynszyli to jedne z niewielu polskich produktów rolnych eksportowanych do Chin. Budżet państwa nie dopłaca do tej produkcji rolnej. Hodowla zwierząt futerkowych jest jednym z najbardziej rentownych działów rolnictwa, jest źródłem utrzymania około 50 000 osób zatrudnionych na fermach oraz w przedsiębiorstwach dostarczających produkty i sprzęt do hodowli. Osoby te są płatnikami podatków do budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz składek ubezpieczeniowych i emerytalnych.

5. Wpływ przedsięwzięć na rozwój regionalny i środowisko.

W gminach w których znajdują się duże, dobrze zorganizowane fermy podnosi się standard życia miejscowej ludności i ich siła nabywcza. Zaczynają lepiej funkcjonować inne podmioty jak handel i usługi. Wzrasta liczba miejsc pracy. W Polsce norki, lisy i jenoty są zwierzętami gospodarskimi, udomowionymi. W Europie i Polsce hodowla zwierząt futerkowych podlega nadzorowi Inspekcji Weterynaryjnej, Inspekcji Ochrony Środowiska i Inspekcji Budowlanej.

Polski Związek Hodowców i Producentów Zwierząt Futerkowych prowadzi certyfikację ferm w zakresie dobrej praktyki hodowlanej – dobrostan, standardy żywienia, higiena i bioasekuracja. Prowadzi również działalność edukacyjną dla lokalnych mieszkańców. Wielu hodowców prowadzi działalność charytatywną. Pozytywne nastawienie społeczeństwa, polityków i decydentów do tego działu hodowli da możliwość powstania nowych ferm i ożywienie gospodarczego dotychczas zaniedbanych regionów w Polsce. Wiedzą o tym doskonale Duńczycy, którzy produkują rocznie ponad 20 mln. skór norek i traktują to jako specjalizację narodową, a są krajem kilkakrotnie mniejszym od Polski.

Fermy zwierząt futerkowych mają swój udział w ochronie środowiska:

  • zagospodarowanie ok. 500 000 ton ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego z przemysłu spożywczego

  • wysoka jakość skór od zwierząt fermowych powoduje brak opłacalności, a co za tym idzie brak zainteresowania pozyskiwaniem skór od dzikich zwierząt – pośrednio jest to ochrona dzikich zwierząt, z których pozyskuje się skóry

  • odchody zwierząt futerkowych są produktem ubocznym pochodzenia zwierzęcego (kat.2) i jako doskonały nawóz organiczny są stosowane do użyźniania gleby i skutecznie zastępuje nawozy przemysłowe, których produkcja wymaga dużych nakładów energii, a tym samym zagraża naturalnemu środowisku.

  • futra naturalne są zdrowe, o jonizacji ujemnej przyjaznej człowiekowi, łatwo poddają się naturalnemu procesowi rozkładu (utylizacji) – bezpieczne dla środowiska, futra sztuczne są wyrobami syntetycznymi wytwarzanymi z pochodnych ropy naftowej – szkodliwe w procesie ich wytwarzania i utylizacji, nieprzyjazne dla środowiska