A- A A+

Ekonomiczny i społeczny aspekt hodowli

Jedną z najważniejszych funkcji ferm mięsożernych zwierząt futerkowych jest fakt, iż stanowią one zakłady zagospodarowania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego niezdatnych lub nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi. Polskie fermy naturalnie utylizują ponad 40 % ( około 400 000 ton) całkowitej masy UPPZ kategorii II i III przetwarzanych w Polsce. Jest to niezwykle ważne, ze względu na fakt, iż utylizacja przemysłowa jest nie tylko kosztowna i energochłonna, ale przede wszystkim szkodząca środowisku.

Hodowla mięsożernych zwierząt futerkowych oddziałuje również na budżet państwa oraz sytuację ekonomiczną obywateli, bowiem umożliwia pracę osobom o niskich kwalifikacjach, mieszkającym na terenach wiejskich, o wysokiej stopie bezrobocia. Branża ta daje zatrudnienie blisko 50 000 ludzi w tym nie tylko hodowcom, ale również pracownikom przedsiębiorstw związanych pośrednio z branżą m.in. producentom wyposażenia ferm, mieszanek paszowych, produktów leczniczych, zakładom przetwórstwa rybnego i mięsnego i wielu innym.

Należy pamiętać, iż hodowcy ferm zwierząt futerkowych zasilają finanse publiczne w postaci podatków oraz składek społecznych ( w roku 2013 była to kwota ok. 291 mln zł) a budżet państwa nie dopłaca do tej produkcji rolnej. Hodowla ta jest jednym z najbardziej rentownych gałęzi polskiego rolnictwa. Wartość eksportu branży wyniosła w roku 2013 wg. Głównego Urzędu Statystycznego 1,3 mld zł, co stanowiło 4% całości eksportu rolno-spożywczego. Polska jest obecnie drugim producentem skór zwierząt futerkowych w Europie wpływając tym samym na zwiększenie konkurencyjności polskiej gospodarki na arenie międzynarodowej.